คุณค่าของชีวิต : โฆษณาไทยประกันชีวิต

เขียน comment

Comment by Orasa T. on March 17, 2009 at 3:49pm

++++++ แม่ติ๋วกำลังจะตาย ++++++

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ข่าวการล้มป่วยอย่างหนักอีกครั้งของแม่ติ๋ว กำลังสร้างคำถามมากมายให้กับสังคม

สุธาสินี น้อยอินทร์ หรือแม่ติ๋วของเด็กๆ แห่งบ้านโฮมฮัก คือ NGO หญิงแกร่งนักสู้ ที่ทำงานด้านเด็กมาเป็นเวลากว่า 30 ปี เธอเริ่มต้นจากงานแก้ปัญหาเด็กสารพัดเรื่อง ทั้งล่วงละเมิด บ้านแตก ยาเสพติด กระทั่งสุดท้ายจับพลัดจับผลูมาจับงานเด็กติดเชื้อ HIV ที่มีความซ้ำซ้อนเพิ่มอีกขั้นคือเป็น...เด็กกำพร้า

เพราะทั้งพ่อและแม่ของเด็กได้ตายจากโลกนี้ไปแล้ว...ด้วยโรคเอดส์!

แม่ติ๋วจึงกลายเป็นคุณแม่คนใหม่ให้กับเด็กกำพร้าที่ติดเชื้อ HIV จากพ่อแม่แท้ๆ ของเขาเอง อาจคล้ายละครชีวิตแสนเศร้าสำหรับผู้ชมและผู้อ่านทุกท่าน แต่มันคือเรื่องจริงและวิถีชีวิตประจำวัน...ของเธอ

ทรัพย์สมบัติทั้งหมดในชีวิต ทุ่มลงไปในบ้านหลังนี้ “บ้านโฮมฮัก” บ้านที่มีแต่ความรัก ณ จ.ยโสธร ภายใต้ชื่อจดทะเบียนอย่างเป็นทางการว่า “มูลนิธิสุธาสินี น้อยอินทร์ เพื่อเด็กและเยาวชน”

“อะไรจะเกิดขึ้นถ้าแม่ติ๋วซึ่งเป็นแม่ชีวิตและแม่พระของเด็กๆ เกือบ 200 คน ...ต้องตายลง” เหตุการณ์นี้เริ่มใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว ด้วยอาการลุกลามจากมะเร็งลำไส้ระยะสุดท้ายของเธอ

ผู้หญิงที่กำลังใช้ชีวิตในวาระสุดท้าย...เพื่อคนอื่น ตัวจริงเสียงจริงจากโฆษณา บริษัท ประกันชีวิต เพียงแต่ในทีวีปรับเปลี่ยนชื่อให้เธอใหม่ จากติ๋ว...เป็นต้อย

ฉันวนเวียนอยู่กับคำถามนั้นอย่างคนเสียขวัญ เพราะน้ำเสียงสั่นไหวแฝงทั้งความหวาดกลัวและความเสียใจจาก “น้องเกี้ยว” ลูกสาวแท้ๆ คนเดียวของแม่ติ๋ว ดังก้องหูฉัน ด้วยทุก 2 ชั่วโมงในสองสามคืนนั้น ลูกสาววัยรุ่นของแม่ติ๋วจะโทรศัพท์เข้ามารายงานถึงอาการป่วยที่น่ากลัวลงเรื่อยๆ ของแม่เธอ

พร้อมเสียงสะเทือนจากขั้วหัวใจว่า “ถ้าแม่ตายไป...หนูคงไม่มีใครอีกแล้ว”

ยามนี้...เธอจึงต้องการเพื่อนร่วมทุกข์

แม่ติ๋วหรือพี่ติ๋วที่ฉันรู้จักเมื่อ 4 ปีก่อน จากการทำงานเยาวชนกับเสถียรธรรมสถาน คือคนจริงที่น่าศรัทธา แทบหาไม่ได้อีกแล้วที่ใครสักคนหนึ่งจะเสียสละทุกอย่างในชีวิตตนเพื่อคนอื่น โดยไม่ใส่ใจในความสุขสบายของตนเอง

หมดคำถาม และความสงสัยในตัวตนของเธอ

มีเพียงความรัก และความศรัทธา ในพี่สาวคนดี...ของฉัน

แล้วเธอก็ล้มป่วยอีกแล้ว พร้อมทำท่าเหมือนจะตาย

ฉันทบทวนตัวเองไปมาอยู่หนึ่งวัน หลังจากอยู่กับอาการแกว่งของหัวใจ และเที่ยววิ่งไล่หาคนโอ๋ แต่สุดท้ายก็ได้พบความจริงว่า “ไม่มีใครเป็นกำลังให้เราได้หรอก หากเราไม่หยุดเสียกำลังใจด้วยตัวของเราเอง”

ความตาย...คือความแน่นอนของชีวิต อันทุกคนพึงตายโดยแท้

คนที่ยังอยู่จึงควรเรียนรู้ที่จะเปลี่ยนพลังโศกเศร้าในใจ ให้เป็นการกระทำเพื่อสืบสานเจตนารมณ์ของคนที่เตรียมจาก เพื่อให้เราและเขาจะได้อยู่ร่วมกันนิรันดร์...ในกุศล

แม่ติ๋วห่วงลูกๆ กลัวว่าเด็กๆ จะไม่มีอนาคต จะไม่มีคนเลี้ยง ไม่มีคนรัก ไม่มีคนเยียวยา และไม่ได้เรียนหนังสือ

แม่ติ๋วห่วงเด็กๆ ว่าจะไม่ได้รับการยอมรับจากสังคม พวกเขาไม่เคยทำอะไรผิด เชื้อเอดส์ในเลือดทุกอณูล้วนส่งผ่านจากเลือดในอกพ่อและแม่แท้ๆ ของพวกเขา มันเป็นกรรมเก่าที่สมควรถูกกระทำซ้ำเติมอีกหรือ

เธอจึงฝากเสียงเรียกร้องในเรื่องสิทธิของผู้ป่วยเอดส์ทุกคน เพราะพวกเขาเป็นคนเหมือนเรา จึงสมควรอย่างที่สุดที่จะได้รับความรักจากสังคม อย่างไม่มีเงื่อนไข และได้โอกาสที่จะมีชีวิตต่อไปอย่างมีคุณภาพ เธอหวังอยากให้มีคนมาช่วยอุปถัมภ์เด็กๆ ประคองชีวิตที่เปราะบางของพวกเขา ให้ก้าวผ่านสู่ความเป็นผู้ใหญ่ เพื่อกลายเป็นพลังให้กับประเทศชาติ

เป็น “การให้” ที่ยั่งยืน เพื่อให้เขาเติบใหญ่และเป็นที่พึ่งตัวเอง กับโครงการ “ครอบครัวอุปถัมภ์แห่งบ้านโฮมฮัก มูลนิธิสุธาสินี น้อยอินทร์ เพื่อเด็กและเยาวชน” การขอการสนับสนุนแบบเป็นประจำรายเดือน จากผู้ใจบุญทุกท่าน เพียงเดือนละ 1,000 บาท ตัดผ่านบัตรเครดิตหรือบัญชีธนาคาร เพื่อสมทบค่าเล่าเรียน ค่าอาหาร หรือค่ายา เพื่อให้ทุกเดือนของพวกเขา มีเรียนและมีกิน

ไม่ต้องทนเป็นโรคลักปิดลักเปิด...ในชีวิต เช่นอดีตที่ผ่านมา โดยได้นักธุรกิจใจดี เจ้าของกิจการอุตสาหกรรมเคมีขนาดใหญ่ของประเทศ และรีสอร์ตบนเกาะพีพี รับเป็นประธานในการดำเนินงานหาคนใจดี ร่วมต่อชีวิตที่ยั่งยืนให้เด็กๆ ส่งประสานทุกความช่วยเหลือให้หลั่งไหลโดยตรงไปยังมูลนิธิฯ ประธานงานบุญใหญ่ครั้งนี้ คุณเอธัส มนต์เสรีนุสรณ์
นักธุรกิจคนหนึ่งที่ทราบเรื่องชีวิตอันน่าศรัทธาของแม่ติ๋ว เดินทางไปศึกษาและทำความเข้าใจด้านลึกๆ ของปัญหาถึงบ้านโฮมฮัก จ.ยโสธร และขออาสาเป็นกำลังหลักในการผลักดันความฝันสุดท้ายของแม่ติ๋ว

ด้วยเหตุผลเพียงข้อเดียวคือ...ไม่อยากโดดเดี่ยวคนดี

หากค

Comment by Orasa T. on January 30, 2009 at 7:21pm

จากนิตยสาร Secret ฉบับที่ 13 Column : Whiteboard เขาบอกว่า "หนังโฆษณาเรื่องนี้สร้างจากเค้าโครงเรื่องจริงของแม่ติ๋ว หรือครูติ๋ว สุธาสินี น้อยอินทร์ แห่งบ้านโฮมฮัก จังหวัดยโสธร เธอได้ทุ่มเทความรัก รับเลี้ยงดูแลเด็กด้อยโอกาส และเด็กที่ประสบปัญหาวิกฤตต่าง ๆ รวมกว่า 100 ชีวิต เป็นเวลาถึง 20 ปี

หากคุณประทับใจในเรื่องราวของแม่ต้อย และมีจิตเมตตาเด็ก ๆ เหล่านี้ สามารถส่งสิ่งของเพื่อช่วยเหลือไปได้ที่

มูลนิธิสุธาสินี น้อยอินทร์ เพื่อเด็กและเยาวชน
เลขที่ 3 หมู่ที่ 12 บ้านประชาสรรค์ ต.ตาดทอง อ.เมือง จ.ยโสธร 35000
Tel : 0-4572-2241

หรือบริจารผ่านทางบัญชีออมทรัพย์ ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขายโสธร
ชื่อบัญชี "มูลนิธิสุธาสินี น้อยอินทร์เพื่อเด็กและเยาวชน"
เลขที่บัญชี 561-2-21187-7