ว่ายน้ำข้ามตัวเอง

[Orasa T.]

ทําอย่างไรให้คนที่ว่ายน้ำไม่เป็น สามารถว่ายน้ำข้ามเกาะได้

ฉันได้ทำการทดลองเพื่อพิสูจน์คำถามข้อนี้ ในระหว่างการพักผ่อนท่องทะเลเมื่อ 2 สัปดาห์ก่อน

เป็นคำตอบที่ค้นพบโดยบังเอิญ ขณะเล่นสนุกอยู่ในน้ำกลางมหาสมุทรอินเดีย และมันได้กลายมาเป็นบทเรียนในการทำธุรกิจของฉัน ท่ามกลางกระแสคลื่นเศรษฐกิจที่วิกฤตไปทั่วโลก

จึงขออนุญาตนำมา...เล่าสู่กันฟัง

เป็นธรรมดาว่า...คนที่ว่ายน้ำไม่เป็น มักจะต้องกลัวน้ำ

ฉันก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น แต่เพราะใจที่รักในท้องทะเล จึงมักจะพาตัวเองไปอยู่กับสายน้ำที่เคยกลัว กระทั่งหายจากความกลัว เมื่อได้อยู่กับน้ำบ่อยๆ จึงรู้ซึ้งว่า แท้จริงความกลัวนั้นไม่มี...มีเพียงความไม่คุ้นเคย

จากกีฬาดำน้ำแบบผิวน้ำ กลายมาเป็นนักดำน้ำลึก และเริ่มบ้าระห่ำสร้างความท้าทาย ขอว่ายน้ำข้ามไปเกาะ ณ มหาสมุทรอินเดีย เพื่อนๆ ในกลุ่มทั้งที่ลอยคออยู่ในน้ำ และนั่งเชียร์อยู่บนเรือ ต่างประสานเสียงตอบรับทันทีที่ฉันออกปากชวน แต่ภายในเวลา 5 นาที ระหว่างตระเตรียมอุปกรณ์เพื่อความไม่ประมาท สมาชิกเกือบทั้งหมดก็เริ่มทยอยกันเปลี่ยนใจ

“มันไกลนะ...จะว่ายไหวหรือ”

“กระแสน้ำเปลี่ยนแล้ว เดี๋ยวมันพัดออกทะเลนะ อันตรายน่า อย่าไปเลย”

“แดดร้อนเกินไป เดี๋ยวผิวเสีย”

สารพันเหตุผลที่เกิดขึ้นระหว่างทางก่อนการเผชิญเกลียวคลื่น ได้ดึงและดูดเพื่อนร่วมก๊วนของฉันให้ละทิ้งภารกิจไร้สาระนี้ กระทั่งเหลือเพียง...ฉันและน้องผู้ชายตัวล่ำอีกหนึ่ง

เริ่มต้นการเดินทางที่ท้าทาย...ด้วยหลักปฏิบัติข้อแรก ประเมินศักยภาพของตัวเอง

เราว่ายน้ำไม่เป็น แต่เราก็สามารถว่ายน้ำข้ามไปเกาะได้ หากเราใส่เสื้อชูชีพ เพราะเราเชื่อมั่นเสียก่อนแล้วว่า “เราทำได้” จึงเกิดพลังภายในมากมาย เพียงพอให้ได้ลงมือกระทำ

ทะเลที่กำลังจะว่ายออกไปนั้นคาดเดาไม่ได้ เราจึงควรตั้งอยู่บนความไม่ประมาท อุปกรณ์ทั้งหลายคือ ตัวช่วยสำคัญในภารกิจนี้ ตีนกบเพื่อเพิ่มความเร็ว หน้ากากและท่อสน็อกเพื่อช่วยการหายใจ และนกหวีดติดเสื้อชูชีพ เพื่อใช้เรียกเพื่อนๆ แทนเสียงกรีดร้อง หากเกิดกรณีฉุกเฉินและต้องการความช่วยเหลือ

เป็นความพร้อมทางกายและปัจจัยภายนอก ที่เตรียมการล่วงหน้าได้

แต่ต้องไม่ลืมเตรียม “ใจ” ก่อนการกระโจนลงมหาสมุทร พร้อมหลักคิดที่ถูกต้อง

“ไป...โดยปราศจากการถึง”

คำสอนของท่านติช นัท ฮันห์ ที่เคยได้ยินได้ฟังขณะฝึกเดินจงกรมบนบก ได้ก้องขึ้นมาในใจของฉันขณะอยู่ในน้ำ
ฉันจึงจดจ่ออยู่กับการว่ายน้ำ โดยปราศจากความคิดและความกังวลใดๆ โดยเฉพาะเรื่องการไปถึง มีเพียงเท้าที่ตีกระทบลงไปบนน้ำ เพื่อขับเคลื่อนตัวให้เลื่อนไปสู่เบื้องหน้า ทีละนิด ทีละก้าว

เป็นเพียงการว่ายน้ำ...แต่ไม่มีผู้ว่ายน้ำ

มีเพียงการว่ายน้ำ...โดยไม่มีความอยากที่จะไปให้ถึง

ด้วยการจดจ่อทำหน้าที่ตรงหน้า อย่างเป็นสุขและสม่ำเสมอ ความคิด และความวิตกกังวลใดๆ จึงแทรกตัวเข้ามาไม่ได้เลยตลอดการเดินทาง พลังในการทำงานจึงเต็มร้อยและพร้อมลุย

20 นาทีผ่านไป การไปถึงเส้นชัยก็เกิดขึ้น โดยปราศจากความเหนื่อยล้าและความกลัว มีเพียงความร้อนจี๋ที่กาย คล้ายคนวิ่งรอบสนามฟุตบอลสัก 50 รอบ

ในวันนี้...วันที่เศรษฐกิจทรุดตัวอย่างต่อเนื่อง หลายธุรกิจทำสถิติยอดขายตกต่ำสูงสุด ในรอบหลายทศวรรษ การนำพารัฐนาวาว่ายข้ามกระแสเศรษฐกิจอันเชี่ยวกรากไปให้ได้ บทเรียนเล็กๆ จากมหาสมุทรอินเดียของฉัน คงพอมีคำตอบให้บ้าง ไม่มากก็น้อย

ขอเพียงคุณเชื่อมั่นว่า...คุณทำได้

ฝึกฝนตัวเองให้กล้าลงมือทำ...แม้จะยังทำไม่ได้ อยู่กับกระแสเบื้องหน้าด้วยใจที่เป็นธรรมดา เผชิญกับคลื่นลมที่ถาโถมอย่างน้อมรับ จึงอ่อนโยนแต่มั่นคง

การว่ายน้ำ...จึงกลายเป็นการว่ายข้ามกับบางอย่าง...ในตัวคุณเอง


บทความโดย : ช่อผกา วิริยานนท์ www.posttoday.com

[Orasa T.]

ความกลัว มีข้อเสียมากมาย หากกำจัดได้แล้วล่ะก็ ชีวิตเราจะเปลี่ยนไปค่ะ ^_^

[รัก(ษ์)ภาษา]

เมื่อวันอาทิตย์ก่อนก็เพิ่งไปว่ายนำมา ก็ได้เรียนรู้ธรรมะ เพิ่มขึ้นว่า ก่อนหน้านี้เคยฝึกลอยตัวก็ยังไม่ได้ แต่วันนั้นมีครูสอนเทคนิคให้และสังเกตจังหวะที่เราทำได้ ก็พบว่าส่วนหนึ่งที่ทำได้เพราะปราศจากความกลัว เลยตระหนักได้ถึงความจริงข้อนี้ว่า แท้จริงส่งที่เราทำไม่ได้ส่วนหนุ่งมาจากใจ
และได้ตระหนักว่า ถ้าเราเข้าใจธรรมชาติของสรรพสิ่งบนโลกนี้ เราก็ย่อมอยู่บนโลกนั้ได้โดยไม่มีความขัดแย้ง

[Santi]

ให้ข้อคิดที่ดีเลยทีเดียวครับ (อ่านแบบ scan น่ะครับ)