ในความโดดเดี่ยว…อ้างว้าง………ฉันได้ค้นพบเส้นทางแห่งความสงบ……
ในความเงียบเหงา……..ฉันได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง ….ชัดเจนกว่าเก่า
ในความทุกข์สาหัส………ฉันได้สัมผัสซึ้ง ถึงความสุขจากสิ่งเล็กน้อยที่หลายคนมองไม่เห็นความหมาย
ในความท้อแท้…….มิตรภาพจากเพื่อน….. โอบกอด …….ให้กำลังใจ
โลกยังคงสวยงามเสมอ……..ตราบเท่าที่ดวงตาของฉันมองเห็นได้
ภาพความทรงจำสวยงาม และจินตนาการ …..ถูกหยิบยกขึ้นมาเพื่อ…..ห่มใจ…
ทางเดินยังอีกไกลนัก……ข้างหน้า เป็นเช่นไร….ไม่สำคัญ….
เส้นทางเปล่าดาย…..อาจเหน็บหนาว …รุ่มร้อน…..ขรุขระ….หรือปวดร้า… Continue